Eindelijk is het zover, we hebben een camping. Niet dat het zo lastig was om een beschikbare kampeerplek te vinden, dit was de eerste camping die we aanschreven. Maar de vakantieplanning is voor mij altijd een drama.
Vakantie vind ik prima, maar al dat gedoe er omheen kost me zó veel energie. Ik zou het liefst naar Scotty toe lopen en zeggen ‘Beam me up, Scotty’ om vervolgens in kleine deeltjes te verdwijnen om op de camping weer te verschijnen.
Oké, dit is voor de jongeren onder ons niet te begrijpen. Andere metafoor: Ik zou willen dat ik net als Harry Potter de open haard kon instappen, om op de camping weer te verschijnselen.
Is voor veel mensen is de voorbereiding de helft van het plezier, ik zie alleen maar af.
Het eerste dilemma is de bestemming. Naar welk land en/of streek gaan we toe. Ik zie op tegen alle onbekende zaken en onzekerheden. Zullen we die boot wel halen, komt de auto wel onbeschadigd van de boot enzovoorts. Vliegen doen we uit principe niet, dus dat is een probleem minder.
Ook wil ik mrs. Farhooves niet teleurstellen. Zij wil graag nieuwe onbekende streken bezoeken, liefst Engeland, Ierland, Schotland of Scandinavië. En op die reis zit ik dus niet te wachten. De landen, daar heb ik geen moeite mee, maar die reis… En dan het prijsniveau, al zou ik het goed kunnen betalen. Ik geef nu eenmaal liever een paar duizend euro uit aan iets waar ik het hele jaar door plezier van heb, dan aan een vakantie die amper 14 dagen duurt en waarvan meestal 3 dagen verkloot worden door reizen en opzetten of afbreken. Vooral dat afbreken is stress; krijgen we de tent wel droog mee en zijn we op tijd van de camping.
Voor mij hoeft de vakantie niet meer te zijn dan: een rustige plek, een beetje weer en me alleen maar druk hoeven maken over of ik wat te eten heb en of ik mijn tent weer terug vind na het wandelen.
Maar de streek is gekozen, de camping gevonden. Ik vrees dat mrs. weer aardig water bij de wijn heeft moeten doen 🙂
Geef een reactie